MOBBİNG
4/1/2007 ·
'İNSAN KAYNAKLARI SİTESİNDE' OKUDUĞUM VE BİZE ÇOK TANIDIK GELEN BİR DURUMU PAYLAŞIYORUM SİZİNLE
(BİYMED Sitesinden alıntıdır.)
Küçükken arkadaşlarınızın hiç sebep yokken sürekli sizinle dalga geçtiği, sizi küçük düşürdüğü olduğu mu? Bir iş arkadaşınızın ya da yöneticinizin size karşı sebebini anlayamadığınız bir düşmanlık beslediğini hissettiniz mi? İşyerinde arkadaşlarınız yemeğe ya da kahve içmeye giderken sizi çağırmıyor, odaya girdiğinizde fısıldaşmalar kesiliyor mu? Toplantılarda size yöneltilen küçültücü ya da suçlayıcı sözlere cevap vermekten yoruldunuz mu? Cevabınız evetse, siz mobbing’e maruz kalıyorsunuz...
SONUÇLARINDAN HABERDAR MISINIZ?
Mobbing yani uzun adıyla iş yerinde psikolojik taciz, bireyin hem yöneticileri hem de iş arkadaşları tarafından uygulanabildiği gibi çocuklar arasında da görülebiliyor. Bir grup çocuğun diğerine karşı cephe alması da işyerinde bir ya da birkaç kişinin diğerine karşı düşmanca davranışları gibi, mobbing olarak adlandırılıyor.
Bilgi Üniversitesi Araştırma Yönetmeni Direktörü Umut Sarp Zeylan’ın İnsankaynaklari.com’un yaptığı mobbing araştırmasıyla ilgili yazısında da belirttiği gibi, yapılan tüm araştırmalar en fazla sayıda mağduru olan taciz türünün mobbing olduğunu gösteriyor. Genellikle işinde başarılı, parlak, yükselme ihtimali olan kişiler bu taciz türünün mağdurları oluyor. Sistematik bir şekilde mobbing’e maruz kalan insanlarda çok ciddi psikolojik problemler görülebiliyor hatta kişi intihara kadar gidebiliyor. Mobbing mağdurlarının büyük bir kısmı işlerini bırakmayı çözüm olarak görüyor. Tabii bu da o kişiyi taciz edenin isteğine kavuşmasını sağlıyor. İnsankaynaklari.com’un 3372 kişi arasında yaptığı araştırmaya katılanların yüzde 42,17’si mobbing’e uğradığını belirtiyor. Bunların yüzde 70’i başına geleni kimseyle paylaşmamayı tercih ederken, yüzde 14’ü istifa ettiğini söylüyor.
KAÇMAK ÇÖZÜM DEĞİL
Bu araştırma sonuçlarını okurken, zihminde sorular birbirini kovalamaya başladı... Bu kadar çok mobbing mağduru varsa nerede bu insanlar? Neden seslerini çıkarmıyor, kendilerine hayatı zindan eden insanların karşısına çıkmıyorlar? Başlarına gelenin ne olduğunu bilmiyorlar mı, korkuyorlar mı, çekiniyorlar mı? Kimse beni dinlemez, benimle ilgilenmez mi diyorlar?
Bu soruların kesin cevaplarını bilmiyorum. Ama bildiğim ve emin olduğum bir şey var; sebep ne olursa olsun susmak, sineye çekmek, iş değiştirmek hiçbir şeyin çözümü değil. Girdiğiniz yeni işte de mobbing mağduru olabilir, yeniden iş değiştirmek zorunda kalabilirsiniz. Bunun sonu yok.
Peki ne yapmak lazım? Geçtiğimiz günlerde iki gözü iki çeşme beni arayarak işyerindeki sıkıntılarını anlatan arkadaşıma söylediğim şeyi size de söylemek istiyorum; kazanmasına izin vermeyin. Hem şirket içinde hem de kanuni olarak hakkınızı sonuna kadar arayın. Çünkü kişisel deneyimimle sabittir ki kaçmak hiçbir şeyin çözümü değil; ancak kendinizi isteklerinizden uzaklaştırmanın ve kendinize haksızlık etmenin bir yolu.
Bundan yıllar önce, henüz 19 yaşındayken ben de mobbing mağduru olmuştum. Ama yaşadığım şeyin ne olduğunu, neden başıma geldiğini bir türlü anlayamamıştım. Yeni girdiğim bir işyerinde bana her gün hiç sıkılmadan ve usanmadan saldıran kişi orada çok uzun yıllardır çalışan, kıdemli bir isimdi. Sürekli bana bakarak birilerinin kulağına bir şeyler fısıldıyor, toplantılarda beni küçük düşürmeye çalışıyordu. Yaşım çok küçüktü ve çok deneyimsizdim. Yöneticime ayrılmak istediğimi söyledim. Ayrılmamı istemedi, "sebep ne" diye sordu. Söyleyemedim. Çünkü korkuyordum. Karşımdaki insan çok güçlüydü, kıdemliydi. Hem yöneticime ne diyecektim, elimde hiçbir kanıt yoktu ki... Böylece çok sevdiğim ve istediğim bir yerde çalışma fırsatını kendi elimle “ona” bırakmış oldum. Yıllar sonra aynı şey yine başıma geldi; çok daha deneyimli olmama rağmen dayanamadım ve yine istifa ettim.
Bu istifadan sonra çok düşündüm. Artık başıma gelenin ne olduğunu biliyordum. Adını koymuştum. Ama hâlâ ona karşı duramıyordum. Bu yanlıştı; kimsenin beni yıldırmasına, bıktırmasına, sindirmesine, çok istediğim bir şeyi elimden almasına izin vermemeliydim. Kendi kendime söz verdim, bir daha asla onun kazanmasına izin vermeyeceğim. (O.Ç.)
Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Yorum yaz!Arkadasina Gönder!
3 yorum yazilmistir
Yazan:cimbomania | Tarih: 12/11/2008Konu: mobbing
Yazan:özden ulaşoğlu | Tarih: 5/1/2007çok güzel yazmışsın. mobbing benim de başıma geldi, amirim bana uyguluyordu. Paramı verin gitmek istiyorum dedim. İstifa ettirmek için çok uğraştılar ancak etmedim. Yaklaşık 1 ay süren gerilimden sonra 8 senelik hakkımı verdiler ve çıkışımı aldım. Tabii durumdan öylesine nefret ettim ki iş'e iade davası açtım ve kazandım. Fazla mesailer üzerine davam ise hala sürüyor. Benim de tavsiyem iş çalışılamayacak hale geldiyse gidin ama kesinlikle istiafa ederek değil benim gibi şirketin canına okuyarak!
Konu: mobbinge hayır da nasıl?
Yazan:memurdostu | Tarih: 5/1/2007Merhaba,
Bu dediğiniz malesef her yerde var ve karşı koymak imkansız...Böyle durumları aşmak için tepki vermek ya da işi bırakmak yerine, insanların bu gibi tavırlarının bizimle ilgili olmadığını ve kim olursak olalım kişinin kişisel problemleri ile alakalı bir sorun olduğunu kabul etmeliyiz.
Tabi bu da çok kolay değil, ancak etrafımızdaki ve girdiğimiz her işyerinde bulunan bu insanları değiştirmek yerine kendimizi değiştirmek daha kolay olsa gerek...
Teşekkürler,
Konu: Merhaba
Yeni yılını kutlar, sana hep güzel haberler getirmesini dilerim.